สักประมาณหกเดือนก่อน

ผมถามตัวเองมาตลอดว่า ความสุขคืออะไร

ลองทํามาหมดเเล้วทุกอย่าง มันไม่ใช่ความสุขที่เเท้จริง

ครั้งนึงผมมั่นใจเลย ว่าชีวิตของผมเคยมีเเต่ความโกรธ

ความเเค้น ความชิงชังอยู่เเน่นเต็มอก

จนเมื่อไม่กี่วันก่อน ความสุขที่มันหายไป

มันเริ่มกลับมา คนที่ทํากรรมอะไรไว้ สุดท้ายผมมั่นใจ

ว่ากรรมนั้นได้ตามทันเค้าเเล้ว ผมไม่รู้สึกสะใจเเฮะ

เเต่ผมกลับคิดว่า อื้อ นี่คือผลที่เค้าได้หลังจากที่เค้าทําไว้

เมื่อก่อนทุกคืนผมนอนหลับไม่สนิทเลย

ทุกคืนผมตื่นมาตลอด เเต่หลังจากนี้ ความสุขที่โหยหายตลอดได้กลับมาเเล้ว

^^

เเค่นี้ก็พอ มากพอเเล้ว


ได้รู้สึกถึงมันอีกครั้ง เเค่นั้นมันก็มากพอเเล้ว


ผมอยากจะบอกสําหรับคนที่มีความอิจฉา ความโกรธ หรือความชังในตัว

นรกอยู่ที่ไหน ครั้งนึงผมเคยคิด

จนวันนี้ผมถึงเข้าใจว่า

เราสัมผัสกับนรกอยู่ทุกวัน

ความอยาก ความชั่ว ความเศร้า กิเลส ความอยาก นั้นคือ

นรกที่เราเจออยู่ทุกวัน โดยเราไม่จําเป็นต้องรอความตาย

นั้นคือคํากล่าวของคําว่า นรกอยู่ที่ใจ

หากยังเเยกออกจากความชัง ความริษยา หรืออะไรต่างๆนาที่ผมพูดถึงไม่ได้่

คุณก็ต้องอยู่กับมัน

หากต้องอยู่กับมันเเล้วไซร้

จงอย่าชิงชังมัน อย่าชิงชังตัวเอง

ลอยตัวให้เหนือกว่าสิ่งเหล่านั้น

เเล้วสักวันคุณจะเข้าใจ

บางครั้งเวลาก็ทําให้เราโตเป็นผู้ใหญ่ได้เหมือนกันเฮะ

^^


พูนเพิ่มปลงโลกบทที่หนึ่ง